SVARTFUGLINN

Elizabeth Thomsen's photos

2007-02-09T23:38:00.000Z

Early Christianity

2007-02-09T20:24:00.000Z

Early Christianity began as a Jewish sect of the followers of Jesus during the late Second Temple period of the 1st century. Other Jewish sects of that time were the Sadducees, the Essenes and the Pharisees, and a group recognised as Zealots. Christians' distinguishing mark from these other groups was their belief that Jesus was the figure known in Greek as the Χριστός, in Aramaic as the משיחא, words, from which are derived the English words "Christ" and "Messiah", that literally mean the "Anointed". It was this belief that later led to them being called "Christians," a distinguishing name first given to them as early as the early 40s of the first century (before Paul's first missionary journey) by people in Antioch The appearance of this name followed what the Acts of the Apostles describes as another "first" for Antioch: the preaching of Jesus there to "Greek-speakers" (Ἑλληνιστάς) or "Greeks" (Ἕλληνας), as opposed to "Jews" (Ἰουδαίοις), even though Seven Greek Deacons had earlier been appointed in Jerusalem. As there are doubts expressed by some, such as Burton Mack that the Acts of the Apostles was only written early in the second century, this may reflect the position taken by the Gentilic followers of Jesus, rather than the Jewish Christians such as the Nazarenes and Ebionites. Previously, the household of the Roman Centurion Cornelius are the only Gentiles (as distinct from Jews and Samaritans and the "Ethiopian eunuch" of 8:27) mentioned as accepted among the believers in Jesus and his resurrection, and there was no general preaching of Christ to Gentiles. Acceptance of these into the Christian community did not mean that the Jews in the community ceased to view themselves as Jews: the alleged Council of Jamnia that is supposed to have formally expelled "Nazarenes" from the synagogues of Rabbinic Judaism came some thirty years later. See Jewish Christians...wikipedia

To The Virgins, To Make Much Of Time

2007-02-08T10:20:00.000Z

Gather ye rose-buds while ye may,
Old Time is still a flying:
And this same flower that smiles today,
Tomorrow will be dying.

The glorious lamp of heaven, the sun,
The higher he's a getting;
The sooner will his race be run,
And nearer he's to setting.

That age is best, which is the first,
When youth and blood are warmer;
But being spent, the worse, and worst
Times, still succeed the former.

Then be not coy, but use your time;
And while ye may, go marry:
For having lost but once your prime,
You may forever tarry.

by Robert Herrick.

To One In Paradise

2007-02-06T20:23:00.000Z

Thou wast all that to me, love,
For which my soul did pine-
A green isle in the sea, love,
A fountain and a shrine,
All wreathed with fairy fruits and flowers,
And all the flowers were mine.

Ah, dream too bright to last!
Ah, starry Hope! that didst arise
But to be overcast!
A voice from out the Future cries,
"On! on!"- but o'er the Past
(Dim gulf!) my spirit hovering lies
Mute, motionless, aghast!

For, alas! alas! me
The light of Life is o'er!
"No more- no more- no more-"
(Such language holds the solemn sea
To the sands upon the shore)
Shall bloom the thunder-blasted tree
Or the stricken eagle soar!

And all my days are trances,
And all my nightly dreams
Are where thy grey eye glances,
And where thy footstep gleams-
In what ethereal dances,
By what eternal streams.

by Edgar Allan Poe.

Surtsey fæddist um leið og ég..eða þannig

2007-02-03T20:24:00.000Z

Hraungígurinn til vinstri en gamli Surtur til hægri, mynd tekin 24. maí 1964.

Surtsey fæddist 15. nóv
Ég fæddist 18. nóv
Kennedy var drepinn 20. nóv
...mikið á 5 dögum í sögu mannkyns!

Myndina tók Sigurjón Einarsson frá Eystri Oddsstöðum

Frábær náttúra Íslands

2007-02-01T19:35:00.000Z

Ný eyja um 10 m. há þann 15. nóvember 1963.

Myndina tók Sigurjón Einarsson frá Eystri Oddsstöðum

- Paul Ferinni

2007-01-30T14:51:00.000Z

Every lesson is a widening and deepening of consciousness. It is a stretching of the mind beyond its conceptual limits and a stretching of the heart beyond its emotional boundaries. It is a bringing of unconscious material into consciousness, a healing of past wounds, and a discovery of new faith and trust.

Morðin á Sjöundá

2007-01-28T20:57:00.000Z

Morðin á Sjöundá er glæpur sem er þekktur í Íslandssögunni, en árið 1802 voru tvö drepin á bænum Sjöundá við Rauðasand. Bjarni Bjarnason og Guðrún Egilsdóttir bjuggu þá á hálfri jörðinni og Jón Þorgrímsson og Steinunn Sveinsdóttir á móti þeim á hinum helmingnum.

Í apríl hvarf Jón og var talið að hann hefði hrapað fyrir björg, en þegar Guðrún andaðist snögglega í júní komst kvittur á kreik um að dauðsföllin hefðu varla verið eðlileg. Ennfremur gekk sú saga um sveitina að þau Bjarni og Steinunn væru farin að draga sig saman. Hreppstjóranum var falið að rannsaka málið og skömmu síðar, síðla í september, fannst lík Jóns og voru á því áverkar sem virtust af mannavöldum. Við réttarhöldin játuðu Steinunn og Bjarni að hafa myrt maka sína. Voru málsatvik þau að Bjarni drap Jón með staf og vissi Steinunn af því, en Guðrúnu fyrirkomu þau í sameiningu.

Glæpahjúin voru dæmd til pyntinga og lífláts og að því búnu flutt til Reykjavíkur og höfð í gæslu í tukthúsinu á Arnarhóli á meðan málið fór fyrir Landsyfirrétt og síðan konung eins og aðrir dauðadómar.

Þar með lauk þessari sögu þó ekki, því haustið 1804 tókst Bjarna að strjúka úr fangelsinu. Hann hafði verið í járnum fram í ágúst það ár en þá sleppt úr þeim vegna fótameina. Ætlun hans var að komast til baka vestur í Barðastrandarsýslu og vonaðist hann til að einhver þar myndi rétta honum hjálparhönd. Bjarni var handsamaður í Borgarfirði tveimur vikum eftir að hann strauk og var færður utan til aftöku árið 1804. Skömmu áður hafði Steinunn látist í fangahúsinu og var dysjuð á Skólavörðuholti þar sem ummerki um Steinkudys sáust allt fram á 20. öld. Þá voru bein hennar tekin upp og grafin í vígðri mold.

Rithöfundurinn Gunnar Gunnarsson skrifaði skáldsögu um þessa atburði 1938 sem ber nafnið Svartfugl.

Slysaskot í Palestínu (Í Víngarðinum)

2007-01-25T17:51:00.000Z

Lítil stúlka. Lítil stúlka.
Lítil svarteyg dökkhærð stúlka
liggur skotin.
Dimmrautt blóð í hrokknu hári.
Höfuðkúpan brotin.

Ég er Breti, dagsins djarfi
dáti, suður í Palestínu,
en er kvöldar klökkur, einn,
kútur lítill, mömmusveinn.

Mín synd er stór. Ó, systir mín.
Svarið get ég, feilskot var það.
Eins og hnífur hjartað skar það,
hjarta mitt, ó, systir mín,
fyrirgefðu, fyrirgefðu,
anginn litli, anginn minn.

Ég ætlaði að skjóta hann pabba þinn.

eftir Kristján frá Djúpalæk

There Will Come Soft Rain

2007-01-24T07:45:00.000Z

There will come soft rain and the smell of the ground,
And swallows circling with their shimmering sound;

And frogs in the pools singing at night,
And wild plum-trees in tremulous white;

Robins will wear their feathery fire
Whistling their whims on a low fence-wire;

And not one will know of the war, not one
Will care at last when it is done.

Not one would mind, neither bird nor tree
If mankind perished utterly;

And Spring herself, when she woke at dawn,
Would scarcely know that we were gone.

by Sarah Teasdale.

"The Storyteller's Creed"

2007-01-22T18:21:00.000Z

I believe that imagination is stronger than knowledge -- myth is more potent than history -- dreams are more powerful than facts -- hope always triumphs over experience -- laughter is the cure for grief -- love is stronger than death.

- Robert Fulghum,

The World Is Too Much With Us

2007-01-21T20:19:00.000Z

The world is too much with us; late and soon,
Getting and spending, we lay waste our powers:
Little we see in Nature that is ours;
We have given our hearts away, a sordid boon!
This Sea that bares her bosom to the moon;
The winds that will be howling at all hours,
And are up-gathered now like sleeping flowers;
For this, for everything, we are out of tune,
It moves us not.--Great God! I'd rather be
A Pagan suckled in a creed outworn;
So might I, standing on this pleasant lea,
Have glimpses that would make me less forlorn;
Have sight of Proteus rising from the sea;
Or hear old Triton blow his wreathed horn.

by William Wordsworth.

The Wind Trapped Like A Tired Man

2007-01-20T15:51:00.000Z

The wind tapped like a tired man,
And like a host, "Come in,"
I boldly answered; entered then
My residence within

A rapid, footless guest,
To offer whom a chair
Were as impossible as hand
A sofa to the air.

No bone had he to bind him,
His speech was like the push
Of numerous humming-birds at once
From a superior bush.

His countenance a billow,
His fingers, if he pass,
Let go a music, as of tunes
Blown tremulous in glass.

He visited, still flitting;
Then, like a timid man,
Again he tapped--'t was flurriedly--
And I became alone.

by Emily Dickinson.

Sólsetur í Amman í Jórdaníu

2007-01-18T16:16:00.000Z

"Síminn" er EKKI Landssíminn!!!

2007-01-16T21:58:00.000Z

Nú get ég ekki orða bundist, enda reynsluninni ríkari, um þáttinn "Síminn í 100 ÁR"!
þátturinn var skemmtilegur framan af en, gamli "Landssíminn" okkar tengist ekkert þessum nýja óskapnaði sem kallar sig nú seinast "já".

Ég vann á Landssíma íslands frá 1987 til 1995, 4 ár fastráðin, en fyrstu árin sem sumarafleysingarstúlka, sem stundum varð til jóla með mínu Heimspekinámi.
Á þessum 7 árum upplifði ég (minni kynslóð til skammar) kynslóðarskipti og "einkavæðingu" í formi hlutafélags í eigu Ríkisins! Má þar nefna þjófinn (glæpamapur?) Þórarinn Þórarinsson?
Ég ætla ekki út í þá sálma (kannski næsti þáttur "já" geri það?), en eins og kynslóð íslenskra Landssímakvenna á undan mér ( Helga Guðrún skólasystir, hvar voru þær í þættinum þínum?) þykir mér ósköp vænt um Landssímann minn!! Hann var sýndur í kvöld 16.janúar og gömlu myndirnar af gömlu borðunum okkar voru með, mér til mikillar ánægju og mörgum núlifandi Landsímakonum sem komið er fram við sem látnar! Þær eru það EKKI. Það var ekki talað við gamlar Landsímakonur (nema Soffíu Sveinsdóttur) en margar eru enn á lífi yfir 70, 80, 90 og jafnvel 100 ára með "fulle fem"?
Hvað um það, það er ekki það sem á eftir að halda fyrir mér vöku (léleg blaðamennska er allsstaðar) heldur hitt að tengja fyrirtækið "síminn" eða "já" við Landssíma íslendinga?
Það á enga samleið.

Þegar ég byrjaði við Austurvöll sumarið 1987 voru símakonurnar við Landssíma Íslands góðviljaðar og hugsuðu meira um mannlegt gildi en græðgi. Ég var sú yngsta á Íslandi, að læra á "línu" (yngst í "Lansdsímakvennatal"-bókinni)og var bílasímastelpan...
Þetta umhverfi kallaði ég "klaustur" og allar voru með hugarfar nunna og yfirvaktavarðstjórar voru "Abbadísirnar" mínar. Svo mannlegar og kærleiksfullar voru þessar konur. Jesús Kristur hefði verið stoltur.
Svo smám saman breyttist allt með hlutafélagavæðingu sem gekk allt of hratt. Græðgin tók völdin og ef "nunnurnar" mínar (sem voru afar fáar sem töluðu hug sinn,enda ekki í þeirri kynslóð að mæla í móti) sögðu hug sinn, voru þær umsvifalaust reknar... Sjálfsagt til að skapa fordæmi fyrir hinar "nunnurnar" mínar að þegja...en hafið nýju eftirlaunalög Ráðherranna í huga (erfitt að finna nýja vinnu eftir Fimmtugt!) í huga í sambandi við þessar íslensku "nunnur" sem höfðu helgað landi og þjóð störf sín alla ævi?...og voru svo komnar yfir 50 og ekki flokksbundnar?

Nú hef ég enn samband við nokkrar "sannar" dætur Landssíma Íslands og veit að þær eiga ekkert skilt við "já" eða "Símann"...svo í guðana bænum .....TALIÐ VIÐ ÞÆR ÁÐUR EN ÞÆR DEYJA! Þær björguðu mínu andlega lífi sem "já" myndi aldrei gera, og eru mínar hetjur í dag. Þær eru mínar "superman" og "spiderman", bæði Superman og Spiderman myndu berjast gegn "jÁ"!.....(ég er að kenna 4 ára syni mínum að vera "góður").

EKKI TENGJA ÓSKAPNAÐINN "JÁ" VIÐ LANDSSÍMA ÍSLANDS!!!!!!!!

ps;
Spyr mig um hagnað þess að Landssímahúsuð við Austurvöll standi autt, ár eftir ár eftir ár...og tek undir með fyrrverandi Rektori Háskóla Íslands, Páli Skúlasyni Heimspekingi, að ef velja skal á milli langtímasjónarmiðs eða skammtímasjónarmiðs skal alltaf velja langtímasjónarmið!

Afabróðir minn samdi þessar vísur

2007-01-15T15:59:00.000Z

Aravísur

Hann Ari er lítill.
Hann er átta ára ,,trítill"
með augu svo falleg og skær.
Hann er bara sætur,
jafnvel eins, er hann grætur
og hugljúfur þegar hann hlær.

En spurningum Ara
er ei auðvelt að svara:
- Mamma af hverju er himininn blár?
- Sendir Guð okkur jólin?
- Hve gömul er sólin?
- Pabbi, því hafa hundarnir hár?

Bæði pabba og mömmu
og afa og ömmu
þreytir endalaust spurninga suð:
- Hvar er sólin um nætur?
- Því er sykurinn sætur?
- Afi, gegndu, hver skapaði Guð?
- Hvar er heimsendir amma?
- Hvað er eilífðin, mamma?
- Pabbi, af hverju vex á þér skegg?
- Því er afi svo feitur?
- Því er eldurinn heitur?
- Því eiga ekki hanarnir egg?

Það þykknar í Ara,
ef þau ekki svara
og þá verður hann ekki rór,
svo heldur en þegja,
þau svara og segja:
Þú veist það, er verðurðu stór.

Fyrst hik er á svari,
þá hugsar hann Ari
og hallar þá kannski undir flatt
og litla stund þegir,
að lokum hann segir:
- Þið eigið að segja mér satt.

Stefán Jónsson

Proverbs 11:24

2007-01-14T23:07:00.000Z

"One man gives freely, yet grows all the richer; another withholds what he should give, and only suffers want."

Surtsey

2007-01-13T19:36:00.000Z

Surtsey er syðsta eyjan í Vestmannaeyjaklasanum, en miðpunktur hennar er 63°18'N, 20°36'W. Hún er jafnframt sú eina þeirra sem hefur myndast á sögulegum tíma, eða í mesta neðansjávareldgosi á sögulegum tíma. Menn urðu gossins varir klukkan 7:15 að morgni þess 14. nóvember 1963, þegar það braust upp úr yfirborði sjávar skammt frá fiskibátnum Ísleifi II frá Vestmannaeyjum. Skipverjar mældu sjávarhita í hálfrar mílu (ca. 900m) fjarlægð og reyndist hitastigið vera nálægt 10°C. Gosið magnaðist hratt og varð hár gosmökkur. Daginn eftir árdegis, sást í gosmekkinum að eyja hafði myndast. Er því ljóst að gosið hefur hafist einhverjum dögum áður en þess varð vart. Þann 12. nóvember fannst brennisteinslykt í lofti í suðvestanátt í Vík í Mýrdal, en engra jarðhræringa hafði orðið vart dagana fyrir uppkomu gossins. Gosið stóð fram til 5. júní 1967 eða í um það bil þrjú og hálft ár. Eyjan er um 20 km suðvestur af Heimaey, eða um 30 km suðvestur af Landeyjasandi á meginlandi Íslands.

Surtsey er friðlýst, og er því á náttúruminjaskrá, umferð þangað er aðeins leyfð í vísindaskyni. Surtseyjarfélagið hefur eyjuna í umboði umhverfisstofnunar.

mynd; Sigurjón Einarsson
Texti; Wikipedia

Tungumálakunnátta tefur fyrir elliglöpum

2007-01-12T21:44:00.000Z

Kanadísk rannsókn sem gerð var við York háskólann í Toronto bendir til þess að það að kunna fleiri en eitt tungumál geti tafið fyrir elliglöpum. Tvítyngdir sýna merki elliglapa rúmlega fjórum árum síðar að meðaltali en aðrir samkvæmt rannsókninni.

184 sjúklingar voru rannsakaðir, þar af töluðu 91 aðeins eitt tungumál, en 93 voru tvítyngdir. Þeir sem aðeins töluðu eitt tungumál sýndu að meðaltali fyrstu merki um Alzheimer, eða aðra svipaða öldrunarsjúkdóma við 71,4 ára aldur, en þeir tvítyngdu við 75,5 ára aldur. Segjast vísindamennirnir engu að síður hafa í rannsókninni gert ráð fyrir menningarmun, mun á menntun, störfum og kyni.

Þá ítrekar Morris Freedman, annar höfundur skýrslunnar, að engin lyf fyrirfinnist sem tafið geti fyrir elliglöpum á jafn áhrifaríkan hátt og það að læra annað tungumál virðist gera.

2007-01-10T10:16:00.000Z

The Telephone

2007-01-07T20:27:00.000Z

'When I was just as far as I could walk
From here to-day,
There was an hour
All still
When leaning with my head against a flower
I heard you talk.
Don't say I didn't, for I heard you say--
You spoke from that flower on the window sill-
Do you remember what it was you said?'

'First tell me what it was you thought you heard.'

'Having found the flower and driven a bee away,
I leaned my head
And holding by the stalk,
I listened and I thought I caught the word--
What was it? Did you call me by my name?
Or did you say--
Someone said "Come" -- I heard it as I bowed.'

'I may have thought as much, but not aloud.'

"Well, so I came.'

by Robert Frost

2007-01-07T02:44:00.000Z

The Splender Falls

2007-01-05T08:56:00.000Z

The splendor falls on castle walls
And snowy summits old in story;
The long light shakes across the lakes,
And the wild cataract leaps in glory.
Blow, bugle, blow, set the wild echoes flying
Blow, bugle; answers, echoes, dying, dying, dying.

O hark, O hear! how thin and clear,
And thinner, clearer, farther going!
O sweet and far from cliff and scar
The horns of Elfland faintly blowing!
Blow, let us hear the purple glens replying;
Blow, bugle; answer, echoes, dying, dying, dying.

O love, they die in yon rich sky,
They faint on hill or field or river;
Our echoes roll from soul to soul,
And grow forever and forever.
Blow, bugle, blow, set the wild echoes flying,
And answer, echoes, answer, dying, dying,dying

by Alfred, Lord Tennyson.

Í grænum mó

2007-01-03T18:41:00.000Z

Ég leit þig fyrst einn dag, einn sumardag
með drifhvít morgunský.
í grænum mó þau léku fagurt lag
og léku það á ný.

Í lágri þúfu í þessum græna mó
var þeirra litla bú.
var þeirra yndi umlukt bjartri ró
og einni von og trú.

Og þegar sólin hneig í hafið rótt
og hvarf í roða glóð.
Ég sat þar oft og sat þar fram á nótt
við söng og ástarljóð.

Og engin ást er sælli í ljóð og söng
en söng og óði þeim.
og hvaða eilífð er þeim nógu löng
sem elskast hjörtum tveim,
sem elskast hjörtum tveim.

The Show Is Not The Show

2007-01-02T09:49:00.000Z

The show is not the show,
But they that go.
Menagerie to me
My neighbor be.
Fair play--
Both went to see.
by Emily Dickinson.

4 ára

2007-01-01T10:46:00.000Z

Afmælisbarn dagsins er sonur minn, Tómas Þór Mikael.

Áramót

2006-12-31T10:35:00.000Z

Enn eitt árið er horfið
í grámóðu fortíðar.
Í mistrinu eru milljónir annarra
ára sem liðu og hurfu
og engin man lengur.

Af hverju er ár eitthvað
sem skiptir máli?
Þrjúhundruðsextíuogfimm eða
þrjúhundruðsextíuogsex dagar
og
þrjúhundurðsextíuogfimm eða
þrjúhundruðsextíuogsex nætur
hvert öðru lík,
raðað í einfalda röð
og kallaðir ár.

Áramót er augnablik
búið til af mönnum,
en er aðeins eitt andartak
af óteljandi andartökum.
Það andartak er eins og öll hin
sem farin eru,
og eins og þau sem eru ókomin.

Framundan er nýtt ár
alveg eins og öll hin sem farin eru.
Örlög þess eru þau sömu og allra hinna.
Að hverfa í gráma fortíðar
og gleymast.

Núið.. er andartak sem ekki er til
Það er bara til horfin fortíð
og ókomin framtíð.
Allt annað er mannanna verk
og hugarsmíð.

Jón Ingi
1952-

Hesitating Beauty

2006-12-30T00:40:00.000Z

For your sparkling cocky smile I've walked a million miles
Begging you to come and wed me in the spring
Why do you my dear delay
What makes you laugh and turn away
You're a hesitating beauty, Nora Lee

Well I know that you are itching to get married, Nora Lee
And I know how I'm twitching for the same thing, Nora Lee
By the stars and clouds above we could spend our lives in love
You're a hesitating beauty, Nora Lee

We can build a house and home where the flowers come to bloom
Around our yard I'll nail a fence so high
That the boys with peeping eyes cannot see that angel face
My hesitating beauty Nora Lee

Well I know that you are itching to get married Nora Lee
And I know how I'm twitching for the same thing Nora Lee
By the stars and clouds above we can spend our lives in love
If you quit your hesitating, Nora Lee

We can ramble hand in hand across the grasses of our land
I'll kiss you for each leaf on every tree
We can bring our kids to play where the dry leaves blow today
If you quit your hesitating, Nora Lee

Well I know that you are itching to get married, Nora Lee
And I know how I'm twitching for the same thing, Nora Lee
By the stars and clouds above we could spend our lives in love
If you quit your hesitating, Nora Lee

words: Woody Guthrie

2006-12-28T21:08:00.000Z

The Pedigree Of Honey

2006-12-27T12:07:00.000Z

The pedigree of honey
Does not concern the bee;
A clover, any time, to him
Is aristocracy.

by Emily Dickinson.

- Robert Francis Kennedy

2006-12-26T22:33:00.000Z

"Goethe tells us in his greatest poem that Faust lost the liberty of his soul when he said to the passing moment, ' Stay, thou art so fair .'"

2006-12-24T19:06:00.000Z

The Oak

2006-12-23T23:52:00.000Z

Live thy Life,
Young and old,
Like yon oak,
Bright in spring,
Living gold;

Summer-rich
Then; and then
Autumn-changed
Soberer-hued
Gold again.

All his leaves
Fall'n at length,
Look, he stands,
Trunk and bough
Naked strength.

by Alfred, Lord Tennyson.

The Nearest Dream Recedes, Unrealized

2006-12-22T08:59:00.000Z

The heaven we chase
Like the June bee
Before the school-boy
Invites the race;
Stoops to an easy clover
Dips--evades--teases--deploys;
Then to the royal clouds
Lifts his light pinnace
Heedless of the boy
Staring, bewildered, at the mocking sky.

Homesick for steadfast honey,
Ah! the bee flies not
That brews that rare variety.

by Emily Dickinson.

2006-12-21T09:40:00.000Z

Bráðum koma blessuð jólin

2006-12-20T21:54:00.000Z

Bráðum koma blessuð jólin
börnin fara að hlakka til.
Allir fá þá eitthvað fallegt
í það minnsta kerti´ og spil.

Hvað það verður veit nú enginn,
vandi er um slíkt að spá.
En eitt er víst að alltaf verður
ákaflega gaman þá.

Máske þú fáir menn úr tini,
máske líka þetta kver.
Við skulum bíða og sjá hvað setur
seinna vitnast hvernig fer.

En ef þú skyldir eignast kverið,
ætlar það að biðja þig
að fletta hægt og fara alltaf
fjarskalega vel með sig.

(Jóhannes úr Kötlum)

Barn

2006-12-20T12:28:00.000Z

Ó barn

Þú ert betlarinn
í borginni

Þú ert saklausa dúfan
er hann soltinn étur

Og þú ert blóðið
á fálmandi höndum hans
Jóhann Hjálmarsson

Grýluþula

2006-12-18T22:37:00.000Z

Grýla kallar á börnin sín
þegar hún fer að sjóða til jóla.
Komið þið hingað öll til mín.
Leppur, Skreppur, Langleggur og Skjóða.
Brytjaðu Leppur bóg af nauti,
bjarndýrslær og þjó af kú,
kapalshrygginn býsna blautan,
bringukollinn og lendabú,
sauðarkrof og selinn feita
og svínsskammrif nokkuð fín.
Grýla kallar á börnin sín.
Þó mun ekki af þessu veita
ef þiggjum máltíð góða,
Leppur, Skreppur, Langleggur og Skjóða.
Sæktu vatnið síðan Skreppur,
sjálf hún Grýla mælti þá.
Undir láta lízt mér Leppur,
laglega það fara má.
Sjálf er ég eins og sigakeppur
og svo er líka hún Skjóða mín.
Grýla kallar á börnin sín.
Ef mér fótur óvart sleppur
upp þá gjöri ég hljóða,
Leppur, Skreppur, Langleggur og Skjóða.
Nú skal Leppur sjálfur sjóða,
sá það verkið dável kann.
Ketilinn Skreppur hefur til hlóða
og hellir á barma staðfullan.
En undir kynda á hún Skjóða
með úlfgrátt hár og síðar brýn.
Grýla kallar á börnin sín,
en Langleggur á að bjóða
öllu liðinu fróða,
Leppur, Skreppur, Langleggur og Skjóða.

- Buddha

2006-12-18T22:00:00.000Z

"The secret of health for both mind and body is not to mourn for the past, worry about the future, or anticipate troubles but to live in the present moment wisely and earnestly."

The Lover Asks Forgiveness Because Of His Many Moods

2006-12-18T08:40:00.000Z

If this importunate heart trouble your peace
With words lighter than air,
Or hopes that in mere hoping flicker and cease;
Crumple the rose in your hair;
And cover your lips with odorous twilight and say,
"O Hearts of wind-blown flame!
O Winds, older than changing of night and day,
That murmuring and longing came
From marble cities loud with tabors of old
In dove-grey faery lands;
From battle-banners, fold upon purple fold,
Queens wrought with glimmering hands;
That saw young Niamh hover with love-lorn face
Above the wandering tide;
And lingered in the hidden desolate place
Where the last Phoenix died,
And wrapped the flames above his holy head;
And still murmur and long:
O piteous Hearts, changing till change be dead
In a tumultuous song':
And cover the pale blossoms of your breast
With your dim heavy hair,
And trouble with a sigh for all things longing for rest
The odorous twilight there.
by William Butler Yeats.

Auðir bíða vegirnir

2006-12-16T21:28:00.000Z

Auðir bíða vegirnir um skóginn
eftir léttum fótum þínum
hljóður bíður vindurinn í dimmunni
eftir björtum lokkum þínum
þögull bíður lækurinn
eftir heitum vörum þínum
grasið bíður döggvott
og fuglarnir þegja í trjánum

augu okkar mætast

milli okkar fljúga svartþrestir
með sólblik á vængjum.

Snorri Hjartarson

The Lily

2006-12-15T08:51:00.000Z

The modest Rose puts forth a thorn,
The humble sheep a threat'ning horn:
While the Lily white shall in love delight,
Nor a thorn nor a threat stain her beauty bright.

by William Blake.

The Lion

2006-12-14T09:32:00.000Z

The Lion, the Lion, he dwells in the Waste,
He has a big head and a very small waist;
But his shoulders are stark, and his jaws they are grim,
And a good little child will not play with him.
by Hilaire Belloc.

The Investment

2006-12-12T10:14:00.000Z

Over back where they speak of life as staying
('You couldn't call it living, for it ain't'),
There was an old, old house renewed with paint,
And in it a piano loudly playing.

Out in the plowed ground in the cold a digger,
Among unearthed potatoes standing still,
Was counting winter dinners, one a hill,
With half an ear to the piano's vigor.

All that piano and new paint back there,
Was it some money suddenly come into?
Or some extravagance young love had been to?
Or old love on an impulse not to care--

Not to sink under being man and wife,
But get some color and music out of life?

by Robert Frost.

"Spirit of Entrepreneurship"

2006-12-11T16:31:00.000Z

Breaking free from extremely limited capacities of the present-day physical body and having gotten rid of the limits, a man may embark on a journey to a new knowledge, which is being born in his or her dreams. Nobody and nothing can stop such a man for he or she, having tasted freedom, has touched upon the capacities lying within a man. He or she has understood that life is a permanent creation of perfecting his or her soul through the world matter. It is only in this process that a man is implementing the plan of God – to be a man created after His image. This is the main aim, essence and cause of living - to permanently study how to create the new.

- Augustinas Rakauskas,

Einar Már Guðmundsson

2006-12-10T19:52:00.000Z

saklausu lömbin í biblíunni
eru lærisneiðar á jólunum

A Noiseless Patient Spider

2006-12-08T10:29:00.000Z

A noiseless, patient spider,
I mark'd, where, on a little promontory, it stood, isolated;
Mark'd how, to explore the vacant, vast surrounding,
It launch'd forth filament, filament, filament, out of itself;
Ever unreeling them--ever tirelessly speeding them.

And you, O my Soul, where you stand,
Surrounded, surrounded, in measureless oceans of space,
Ceaselessly musing, venturing, throwing,--seeking the spheres, to
connect them;
Till the bridge you will need, be form'd--till the ductile anchor
hold;
Till the gossamer thread you fling, catch somewhere, O my Soul.

by Walt Whitman.

Vér öreigar

2006-12-05T15:50:00.000Z

Eins og ljóð vort er einfalt og auðskilið
og hirðir ekki um rósfjötra rímsins
né fjólublá faguryrði,
heldur sannleikann sjálfan,
eins munum vér berjast til þrautar,
í bróðurlegri, einfaldri alvöru,
unz réttur vor og niðja vorra
til nýs, mannlegs lífs
frelsar
hið fyrirheitna land.

Jóhannes úr Kötlum

- Matthew Fox

2006-12-04T16:19:00.000Z

Looking for and enjoying beauty is a way to nourish the soul. the universe is in the habit of making beauty. There are flowers and songs, snowflakes and smiles, acts of great courage, laughter between friends, a job well done, the smell of fresh-baked bread. Beauty is everywhere.

The Heart Asks Pleasure First

2006-12-04T09:34:00.000Z

The heart asks pleasure first
And then, excuse from pain-
And then, those little anodynes
That deaden suffering;

And then, to go to sleep;
And then, if it should be
The will of its Inquisitor,
The liberty to die.

by Emily Dickinson.

When You Are Old

2006-12-03T11:40:00.000Z

When you are old and grey and full of sleep,
And nodding by the fire, take down this book,
And slowly read, and dream of the soft look
Your eyes had once, and of their shadows deep;
How many loved your moments of glad grace,
And loved your beauty with love false or true,
But one man loved the pilgrim Soul in you,
And loved the sorrows of your changing face;
And bending down beside the glowing bars,
Murmur, a little sadly, how Love fled
And paced upon the mountains overhead
And hid his face amid a crowd of stars.

William Butler Yeats.

Woman To Child

2006-11-30T14:00:00.000Z

You who were darkness warmed my flesh
where out of darkness rose the seed.
Then all a world I made in me;
all the world you hear and see
hung upon my dreaming blood.

There moved the multitudinous stars,
and coloured birds and fishes moved.
There swam the sliding continents.
All time lay rolled in me, and sense,
and love that knew not its beloved.

O node and focus of the world;
I hold you deep within that well
you shall escape and not escape-
that mirrors still your sleeping shape;
that nurtures still your crescent cell.

I wither and you break from me;
yet though you dance in living light
I am the earth, I am the root,
I am the stem that fed the fruit,
the link that joins you to the night.

by Judith Wright

Þat mælti mín móðir

2006-11-29T12:38:00.000Z

Það mælti mín móðir,
að mér skyldi kaupa
fley og fagrar árar,
fara á brott með víkingum,
standa upp í stafni,
stýra dýrum knerri,
halda svo til hafnar,
höggva mann og annan.

Egill Skallagrímsson

- Hermann Hesse, "Demian", 1918

2006-11-27T20:11:00.000Z

"Now everything changed. My childhood world was breaking apart around me. My parents eyed me with a certain embarrassment. My sisters had become strangers to me. A disenchantment falsified and blunted my usual feelings and joys: the garden lacked fragrance, the woods held no attraction for me, the world stood around me like a clearance sale of last year's secondhand goods, insipid, all its charm gone. Books were so much paper, music a grating noise. That is the way leaves fall around a tree in autumn, a tree unaware of the rain running down its sides, of the sun or the frost, and of life gradually retreating inward. The tree does not die. It waits."

Since Thou Hast Given Me This Good Hope, O God

2006-11-27T09:17:00.000Z

Since thou hast given me this good hope, O God,
That while my footsteps tread the flowery sod
And the great woods embower me, and white dawn
And purple even sweetly lead me on
From day to day, and night to night, O God,
My life shall no wise miss the light of love;
But ever climbing, climb above
Man's one poor star, man's supine lands,
Into the azure steadfastness of death,
My life shall no wise lack the light of love,
My hands not lack the loving touch of hands;
But day by day, while yet I draw my breath,
And day by day, unto my last of years,
I shall be one that has a perfect friend.
Her heart shall taste my laughter and my tears,
And her kind eyes shall lead me to the end.

by Robert Louis Stevenson.

Úti er alltaf að snjóa

2006-11-26T17:40:00.000Z

Úti er alltaf að snjóa,
því komið er að jólunum,
og kólna fer í Pólunum.
En sussum og sussum og róa,
ekki gráta elskan mín,
þó þig vanti vítamín.
Ávexti eigum við nóga, -
handa litlu krökkunum,
sem kúra sig í brökkunum.
Þú færð í magann þinn mjóa
melónur og vínber fín.
Þótt kinnin þín litla sé kannski soldið
köld og blá,
áttu samt vini sem aldrei bregðast:
Af ávöxtunum skuluð þér nú þekkja þá.
Sussum og sussum og róa, -
ekki gráta elskan mín,
þó þig vanti vítamín.
Þú færð í magann þinn mjóa
melónur og vínber fín.

Jónas Árnason / Jón Múli Árnason

Caravagio

2006-11-25T08:38:00.000Z

Ísland

2006-11-24T12:16:00.000Z

Þú nafnkunna landið sem lífið oss veittir,
landið, sem aldregi skemmdir þín börn,
hvert þinnar fjarstöðu hingað til neyttir,
hún sé þér ódugnaðs framvegis vörn.

Undarlegt sambland af frosti og funa,
fjöllum og sléttum og hraunum og sjá,
fagurt og ógurlegt ertu þá brunar
eldur að fótum þín jöklunum frá.

Fjör kenni oss eldurinn, frostið oss herði,
fjöll sýnitorsóttum gæðum að ná.
Bægi sem kerúb með sveipanda sverði
silfurblár ægir oss kveifarskap frá.

Bjarni Thorarensen

Bleik Rós

2006-11-22T10:35:00.000Z

Vögguljóð

2006-11-22T09:22:00.000Z

Sofðu unga ástin mín.
Úti regnið grætur.
Mamma geymir gullin þín,
gamla leggi og völuskrín.
Við skulum ekki vaka um dimmar nætur.

Það er margt sem myrkrið veit
minn er hugur þungur.
Oft ég svarta sandinn leit,
svíða grænan engireit.
Í jöklinum hljóða dauðadjúpar sprungur.

Sofðu lengi, sofðu rótt,
seint mun best að vakna.
Mæðan kenna mun þér fljótt,
meðan hallar degi skjótt
að mennirnir elska, missa, gráta og sakna.

Tólf eru synir tímans

2006-11-20T10:20:00.000Z

Tólf eru synir tímans
er tifa framhjá mér,
janúar er á undan
með árið í faðmi sér.
Í febrúar eru fannir,
þá læðir geislum lágt.
Í mars, þótt blási oft biturt,
þá birtir smátt og smátt.
Í apríl sumrar aftur,
þá ómar söngur nýr.
Í maí flytur fólkið
og fuglinn hreiður býr.
Í júní sest ei sólin,
þá brosir blómafjöld.
Í júlí baggi er bundinn
og borðuð töðugjöld.
Í ágúst slá menn engið
og börnin tína ber.
Í september fer söngfugl
og sumardýrðin þver.
Í október fer skólinn
að bjóða börnum heim.
Í nóvember er náttlangt
um norðurljósa geim.
Þótt desember sé dimmur,
þá dýrleg á hann jól.
Með honum endar árið
og aftur hækkar sól.

2006-11-18T22:35:00.000Z

Samþykktu fólkið í kringum þig, samþykktu það sem tilveran færir þér hverju sinni, ekki berjast gegn því í skjóli þess að þú vitir betur.

Bráðum koma blessuð jólin...

2006-11-17T06:52:00.000Z

Eleanor Roosevelt

2006-11-13T16:23:00.000Z

“No one can make you feel inferior without your consent.”

The Blossom

2006-11-13T09:09:00.000Z

Merry, merry sparrow!
Under leaves so green
A happy blossom
Sees you, swift as arrow,
Seek your cradle narrow,
Near my bosom.
Pretty, pretty robin!
Under leaves so green
A happy blossom
Hears you sobbing, sobbing,
Pretty, pretty robin,
Near my bosom.
William Blake.

2006-11-12T10:52:00.000Z

Álfrún

2006-11-11T23:13:00.000Z

Hvað myndirðu segja
ef ég segist vera skotin í þér,
að ég muni elska þig
svo undurheitt,
ef þú myndir vilja
leyfa mér það?

Sömuleiðis vona ég.

W.H. Auden

2006-11-09T20:00:00.000Z

As I walked out one evening,
Walking down Bristol Street,
The crowds upon the pavement
Were fields of harvest wheat.

And down by the brimming river
I heard a lover sing
Under an arch of the railway:
"Love has no ending.

"I'll love you, dear, I'll love you
Till China and Africa meet,
And the river jumps over the mountain
And the salmon sing in the street,

"I'll love you till the ocean
Is folded and hung up to dry
And the seven stars go squawking
Like geese about the sky.

"The years shall run like rabbits,
For in my arms I hold
The Flower of the Ages,
And the first love of the world."

W.H. Auden

Dancing Queen

2006-11-09T14:31:00.000Z

You can dance, you can jive, having the time of your life
See that girl, watch that scene, dig in the Dancing Queen

Friday night and the lights are low
Looking out for the place to go
Where they play the right music, getting in the swing
You come in to look for a king
Anybody could be that guy
Night is young and the music's high
With a bit of rock music, everything is fine
You're in the mood for a dance
And when you get the chance...

You are the Dancing Queen, young and sweet, only seventeen
Dancing Queen, feel the beat from the tambourine
You can dance, you can jive, having the time of your life
See that girl, watch that scene, dig in the Dancing Queen

You're a teaser, you turn 'em on
Leave them burning and then you're gone
Looking out for another, anyone will do
You're in the mood for a dance
And when you get the chance...

You are the Dancing Queen, young and sweet, only seventeen
Dancing Queen, feel the beat from the tambourine
You can dance, you can jive, having the time of your life
See that girl, watch that scene, dig in the Dancing Queen
ABBA

— Sylvia Plath

2006-11-07T08:28:00.000Z

I Am Vertical

But I would rather be horizontal.
I am not a tree with my root in the soil
Sucking up minerals and motherly love
So that each March I may gleam into leaf,
Nor am I the beauty of a garden bed
Attracting my share of Ahs and spectacularly painted,
Unknowing I must soon unpetal.
Compared with me, a tree is immortal
And a flower-head not tall, but more startling,
And I want the one's longevity and the other's daring.

Tonight, in the infinitesimal light of the stars,
The trees and flowers have been strewing their cool odors.
I walk among them, but none of them are noticing.
Sometimes I think that when I am sleeping
I must most perfectly resemble them --
Thoughts gone dim.
It is more natural to me, lying down.
Then the sky and I are in open conversation,
And I shall be useful when I lie down finally:
Then the trees may touch me for once, and the flowers have time for me.

Hneyksli

2006-11-06T13:27:00.000Z

Sú gamla hugsun sem kemur körlum alltaf (nema í undartekningartilfellum) í 1 sæti breytir ekki minni niðurstöðu sem er að Samfylkingin er að bregðast konum (sem eru 51% íslendinga) og ég vil sjá nýjan Kvennalista sem fyrst. Nýja HUGSUN sem gerir ráð fyrir fulltrúalýðræði og að fulltrúar 51% íslendinga endurspeglist á alþingi, í fyrstu sætum samfylkingarinnar...og í öðrum flokkum, en þeir flokkar standa ekki hjarta mínu nærri, nema að til komi nýr Kvennalisti!

Leiksýning

2006-11-04T10:59:00.000Z

Hin mikla leiksýning
var loks á enda.
Eins og logandi blys
hafði leikur minn risið
í hamslausri gleði
og friðlausri kvöl,
uns hann féll á ný
í skoplegri auðmýkt
til upphafs síns.
Það var lífið sjálft,
það var leikur minn.
Og ég leit fram í salinn
og bjóst við stjórnlausum fögnuði
fólksins.
En þar var enginn.
Og annarleg kyrrð hvíldi yfir
auðum bekkjunum.

Steinn Steinarr
1908-1958

Kristján Fjallaskáld

2006-11-01T14:55:00.000Z

Við skulum ekki víla hót,
það varla léttir trega.
Og það er þó ávallt búningsbót
að bera sig karlmannlega.

2006-10-31T15:07:00.000Z

em>„Hugsaðu um þetta svona:“ sagði soldáninn við son sinn. „Til einföldunar getum við ímyndað okkur að á ákveðnum tímapunkti eignist allar konur landsins sitt fyrsta barn. Þar sem alltaf eru helmingslíkur á að konur eignist drengi og helmingslíkur á að þær eignist stúlkur verður kynjaskipting jöfn. Á þessu stigi er því hlutfallið ennþá einn á móti einum.“

„Þar sem nýju lögin segja til um að sá helmingur kvenna sem átti sveinbörn megi ekki halda áfram barneignum munu aðeins þær konur sem áttu stúlkur eignast annað barn. Í þetta skiptið verður aftur um það bil helmingurinn af börnunum drengir og helmingurinn stúlkur. Hlufallið verður því áfram jafnt milli drengja og stúlkna.“

„Um helmingur kvennanna, það er aðeins þær konur sem áttu stúlkur, mega nú eignast sitt þriðja barn. Þar mun hlutfallið aftur verða helmingurinn drengir og helmingurinn stúlkur. Þannig gengur þetta svo koll af kolli.“

„Þú sérð því að þegar á heildina er litið verður hlutfall drengja og stúlkna áfram jafnt þrátt fyrir nýja löggjöf. Fæðingum mun fækka þar sem færri og færri konur geta átt börn, en kynjahlutfallið helst það sama.“

Mel Green

2006-10-30T23:05:00.000Z

Between Us

What we have between us: your anger, my distrust
What we have between us: in your fingers, my tongue's thrust
Granted there is love between us, granted is our lust
Grant the softening of your anger, grant my deepened trust

Lay we here body to body, lay we mind to mind
Lay we spirits intermingled, kindness to our kind
Lay we differences accepted, samenesses we bind
Grant us honest, grant us strong, love in our touches signed

Drink my dry to slake my thirst, burn my fever low
I will feast upon your hunger, I will race you slow
Storm we will throughout each other, gales through us will blow
Spring and fall we will together, reaping as we sow

Kristján Jónsson

2006-10-30T12:07:00.000Z

Allt fram streymir endalaust,
ár og dagar líða.
Nú er komið hrímkalt haust,
horfin sumars blíða.

2006-10-29T10:31:00.000Z

Judy Grahn

2006-10-27T12:17:00.000Z

in the place where
her breasts come together
two thumb's width of
channel ride my
eyes to anchor
hands to angle
in the place where
her legs come together
I said "you smell like the
ocean" and lay down my tounge
beside her dark tooth edge
of sleeping
"swim" she told me and I
did, I did

Páll Ólafsson

2006-10-26T09:36:00.000Z

Ástin bægir öllu frá,
enda dauðans vetri,
af því tíminn er þér hjá
eilífðinni betri.

Ástin þín er ekki dyggð,
ekki skylda heldur,
hún er ekki heldur tryggð,
hún er bara eldur.

Þegar ég hef þreytta lund
og þoli stundum ekki við,
kemur þú með mjúka mund,
mýkir sár og gefur frið.

Minnisstæð er myndin þín
mér á nótt og degi.
Hún er eina unun mín
á ævilöngum vegi.

Japanese proverb

2006-10-25T22:20:00.000Z

:
Time spent laughing is time spent with the gods.

2006-10-24T13:57:00.000Z

Dwight D Eisenhower

2006-10-23T16:18:00.000Z

In order to be a leader a man must have followers. And to have followers, a man must have their confidence. Hence, the supreme quality for a leader is unquestionably integrity. Without it, no real success is possible, no matter whether it is on a section gang, a football field, in an army, or in an office. If a man's associates find him guilty of being phony, if they find that he lacks forthright integrity, he will fail. His teachings and actions must square with each other. The first great need, therefore is integrity and high purpose.

Sálfræði

2006-10-22T09:39:00.000Z

Heimtilbúin og auðskilin orð gera meira skaða en gagn þegar börn þurfa að þroska málhæfni sína. Bandarísk rannsókn sýnir að sé talað við börn á einfölduðu máli þróa þau ekki málskilning. Séu börnin hins vegar látin venjast flóknu máli fullorðinna verður málþroski þeirra meiri og það auðveldar þeim að læra fög t.d. á borð við stærðfræði.
Vísindamennirnir benda á að það mál sem börnin heyra hafi meiri þýðingu varðandi málþroskann en “félagslegar erfðir”. Þannig geta börn með lítinn málþroska, öðlast góðan skilning á málinu ef kennarinn þeirra talar við þau á máli fullorðinna.

So Bashful When I Spied Her

2006-10-20T09:26:00.000Z

So bashful when I spied her,
So pretty, so ashmed!
So hidden in her leaflets,
Lest anybody find;

So breathless till I passed her,
So helpless when I turned
And bore her, struggling, blushing,
Her simple haunts beyond!

For whom I robbed the dingle,
For whom betrayed the dell,
Many will doubtless ask me,
But I shall never tell!
Emily Dickinson.

Sitting By A Bush In Broad Sunlight

2006-10-19T15:42:00.000Z

When I spread out my hand here today,
I catch no more than a ray
To feel of between thumb and fingers;
No lasting effect of it lingers.

There was one time and only the one
When dust really took in the sun;
And from that one intake of fire
All creatures still warmly suspire.

And if men have watched a long time
And never seen sun-smitten slime
Again come to life and crawl off,
We not be too ready to scoff.

God once declared he was true
And then took the veil and withdrew,
And remember how final a hush
Then descended of old on the bush.

God once spoke to people by name.
The sun once imparted its flame.
One impulse persists as our breath;
The other persists as our faith.

Robert Frost.

Hægfara hamfarir í himingeimnum

2006-10-18T10:54:00.000Z

Hubble-sjónaukinn náði fyrir skömmu einstæðum myndum af árekstri tveggja vetrarbrauta. Myndirnar, sem voru fyrst birtar í gær, sýna úr fjarska þegar milljarðar stjarna rekast hver á aðra. Vetrarbrautirnar tvær sem um ræðir tóku að nálgast hvor aðra fyrir 500 milljónum ára.
mbl.is

Guð gaf mér eyra

2006-10-16T02:54:00.000Z

Guð gaf mér eyra, svo nú má ég heyra,
Guð gaf mér augu, svo nú má ég sjá.
Guð gaf mér hendur, svo gjört gæti meira,
Guð gaf mér fætur, sem nú stend ég á.
Guð gaf mér eyra, svo nú má ég heyra,
Guð gaf mér augu, svo nú má ég sjá.

Guð gaf mér höfuð, sem hugsar og dreymir,
hátt sem að lyftist að vísdómsins lind.
Guð gaf mér hjarta, já, hjarta, sem geymir
hreina og geislandi frelsarans mynd.
Guð gaf mér höfuð, sem hugsar og dreymir,
hátt sem að lyftist að vísdómsins lind.

Seven Ages Of Man

2006-10-15T09:38:00.000Z

All the world's a stage,
And all the men and women merely players,
They have their exits and entrances,
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages. At first the infant,
Mewling and puking in the nurse's arms.
Then, the whining schoolboy with his satchel
And shining morning face, creeping like snail
Unwillingly to school. And then the lover,
Sighing like furnace, with a woeful ballad
Made to his mistress' eyebrow. Then a soldier,
Full of strange oaths, and bearded like the pard,
Jealous in honour, sudden, and quick in quarrel,
Seeking the bubble reputation
Even in the cannon's mouth. And then the justice
In fair round belly, with good capon lin'd,
With eyes severe, and beard of formal cut,
Full of wise saws, and modern instances,
And so he plays his part.

William Shakespeare.

There is a light that never goes out

2006-10-13T10:44:00.000Z

Take me out tonight
Where there's music and there's
People who are young and alive

Driving in your car
I never never want to go home
Because I haven't got one, anymore

Take me out tonight
Because I want to see people
And I want to see lights

Driving in your car
Oh, please don't drop me home
Because it's not my home
It's their home and I'm welcome no more

And if a double-decker bus crashes into us
To die by your side is such a heavenly way to die
And if a ten ton truck kills the both of us
To die by your side, well, the pleasure and the privilege is mine

Take me out tonight
Take me anywhere, I don't care, I don't care, I don't care

And in the darkened underpass
I thought oh God, my chance has come at last
But then a strange fear gripped me and I just couldn't ask

Take me out tonight
Take me anywhere, I don't care, I don't care, I don't care

Just driving in your car
I never never want to go home
Because I haven't got one
I haven't got one

And if a double-decker bus crashes into us
To die by your side is such a heavenly way to die
And if a ten ton truck kills the both of us
To die by your side, well, the pleasure and the privilege is mine

There is a light that never goes out
There is a light that never goes out
There is a light that never goes out
by Morrissey (the smiths)

Kahlil Gibran

2006-10-12T10:58:00.000Z

It is wrong to think that love comes from long companionship and persevering courtship. Love is the offspring of spiritual affinity and unless that affinity is created in a moment, it will not be created for years or even generations.

Lifandi Vísindi

2006-10-11T21:14:00.000Z

Líffræði
Hnattræn hlýnun er dugleg við að drepa kóralrifin í sjónum. Þessi litlu dýr sem mynda svo stór kalkfjöll eru yfirleitt háð ákveðnum þörungum sem halda sig inni í kóröllunum. Þörungarnir stunda ljóstillífun og kóraldýrin sjálf lifa svo af umframorku þeirra.
Þegar sjávarhitinn hækkar deyja þörungarnir og kóraldýrin missa þar með lífsviðurværi sitt. Þegar þetta gerist missa kórallarnir lit sinn og fölna. Þess vegna hafa vísindamennirnir lengi talið föla kóralla annað hvort vera dauða eða deyjandi.
En nú kemur í ljós að a.m.k. ein tegund kóraldýra hefur getað fundið sér alveg nýja fæðu. Líffræðingar við Ohio-háskóla í Bandaríkjunum hafa uppgötvað að fölir kórallar af tegundinni Montipora capitata nota fíngerða þreifara til að fanga smásætt dýralíf - svonefnt dýrasvif - sem fullnægir alveg orkuþörf kóraldýranna. Uppgötvunin sýnir að þeir kórallar sem ná að lifa af með því að éta fleiri smádýr gætu orðið ríkjandi í heitari sjó framtíðarinnar.

Þroskinn

2006-10-10T13:40:00.000Z

Ég hef aldrei
reynt
að þroska mig

en samt þroskast ég,
eins og ávöxtur.

Það er ekki
gott að verða

of þroskaður.

Ásgeir Beinteinsson

Fast við taum

2006-10-09T09:26:00.000Z

Markaðshyggjan er gæðingur, sem hefur fært þjóðum vesturlanda mikla velsæld, en minni hamingju. Umgangast þarf hana með varúð eins og alla gæðinga. Tilraunir til að breiða hana yfir ný svið hafa ekki tekizt nógu vel. Komið hefur í ljós í Bandaríkjunum og Bretlandi, að markaðshyggja á spítölum og í skólum hefur alvarlegar aukaverkanir. Einnig hefur komið í ljós, að græðgi fólks verður svo mikil, að samfélagið bilar í límingunum. Við höfum ekki séð fyrir endann á slíkum vandræðum, en getum svo sem ekki gert mikið annað, en að ríða gæðingnum mjög fast við taum.

Jónas Kristjánsson

Japanese proverb

2006-10-08T18:56:00.000Z

When the character of a man is not clear to you, look at his friends.

Presentiment Is That Long Shadow On The Lawn

2006-10-07T09:18:00.000Z

Presentiment is that long shadow on the lawn
Indicative that suns go down;
The notice to the startled grass
That darkness is about to pass.
Emily Dickinson.

Chinese Proverb:

2006-10-06T09:27:00.000Z

The miracle is not to fly in the air, or to walk on the water; but to walk on the earth.

T. S. Elliot

2006-10-05T10:11:00.000Z

Time you enjoyed wasting is not wasted time.

Tómas sofandi

2006-10-04T05:23:00.000Z

- Edward Teller

2006-10-02T15:32:00.000Z

When you come to the end of all the light you know, and it's time to step into the darkness of the unknown, faith is knowing that one of two things shall happen: Either you will be given something solid to stand on or you will be taught to fly.

2006-10-02T01:31:00.000Z

"Think of all the wonderful love we had, of scenes with beds of flowers, the richness of scent, and color, and garlands on your neck, and couch and love. This has been, and is your comfort for what we had, think of this and not of what you lose....."

Sappho changes the tone from the girls's tearful emotional burst, to a tapestry of mixed lovingness, flowers' hues, the setting of love . . . . this is what you have to remember. Think not of an unknown future, but a beautiful past, which is good psychological counseling indeed. The tuning of this personal interchange between the two women, so simply put in direct quoted speech fragments, gives not only a sense of reality of a living moment; but also marks the closeness between the two women. Directly quoted speech is always alive, something Sappho had also learned from Homer, whose epics are more than half in direct speech.